سلام به دوستای گل و نازنین خودم ...

ناقلاها ما رو نمی بینین حسابی خوشحالین دیگه... ای بدجنسا ...

واستا سرم خلوت بشه یکی یکیتونو چنان دوباره اذیت کنم که مرغای اسمون به حالتون

بشکن بزنن ...شوخی کردم ... خوبین که ؟ خدا رو شکر ...

شرمنده ی خیلی دوستان که بعضی وقتا نتونستم جواب محبتاشونو بدم ...

کل طایفه پاشدن اومدن اینجا باور کنین لحاف دوشک از همسایه هامون میگیریم براشون

اصلا وقت سر خاروندنم ندارم ...هر روز و هر شب یا دعوت مینکنیم یا میریم دعوتی ...

منه بیچاره رو تنها گیر اوردن ... مثل یابو دارن از من کار میکشن ...

واستاااااااااااااااا ... دارم براشون ... یکی به یکی ...

هستند دوستانی که فکر میکنن اگه ازشون خبری نمیگیرم یاتلفن و اس ام سی نمیزنم من

بی معرفتم و یا به قول یکی از این نامردا میگه سرت شلوغ شده میخواستم خفش کنم

تا حالا دیدین نازنین یار یکیو برنجونه ... بابا جون باور کنین بدجوری گیر این قوم و خیشا افتادم

تازه یکیشون یکی دو شب پیش برداشته و جلو خودم میگه براچی این پسره رو دامادش

نمیکنین ... نزدیک بود جلو شوهرش اونو رنده و اردش کنم ...قیصر جلومو گرفت و الا ...

بگذریم ...پس حالا دیدین نازنین یار بی معرفت نشده و دوستاشو دوست داره ...

امروز به بهانه ی این که قراره زودتر برم با دوستام نماز جمعه زدم از خونه بیرون...

اومدم براتون یه چند تا از این ابیات بزرگان همراهه چند تا عکس ناناز بزارم ...تقدیم به شما

اینم در ابتدا یه عکس نااااااااااااااااز که من این بچه نانازیا رو خیلی دوس دارم ...

دیدین چقده ناااااااااااااازه ... ببینین چقدر چهره ی معصومانه ای داره ... واااای نازی ...

از همشهری خودم شروع میکنم ... خاتم الشعرا عبدالرحمن جامی ...

ای خاک تو تاج سربلندان!

مجنون تو عقل هوشمندان!

خورشید ز توست روشنی گیر

بی‌روشنی تو چشمه‌ی قیر

تسکین‌ده درد بی‌قراران

مرهم نه داغ دل‌فگاران

حضرت حافظ...

ساقیا آمدن عید مبارک بادت

وان مواعید که کردی مرواد از یادت

در شگفتم که در این مدت ایام فراق

برگرفتی ز حریفان دل و دل می‌دادت

حافظ از دست مده دولت این کشتی نوح

ور نه طوفان حوادث ببرد بنیادت

صائب تبریزی...

نیستم بلبل که بر گلشن نظر باشد مرا

باغهای دلگشا در زیر پر باشد مرا

سرمه‌ی خاموشی من از سواد شهرهاست

چون جرس گلبانگ عشرت در سفر باشد مرا

می‌گذارم دست خود را چون صدف بر روی هم

قطره‌ی آبی اگر همچون گهر باشد مرا

سیف فرغانی ...

چون تو را میل و مرا از تو شکیبایی نیست؟!

صبر خواهم که کنم لیک توانایی نیست

مر تو را نیست به من میل و شکیبایی هست

بنده را هست به تو میل و شکیبایی نیست

من سگ کویم و هر جای مرا ماوایی است

بودنم بر در این خانه ز بی جایی نیست

خب دیگه ... ببخشین بی سلیقگیه ما رو ...

امیدوارم به بنده ی حقیر خرده نگیرین ... ولی عکساش با اینکه شاید برا بعضی ها تکراری

باشه ولی به نظر خودم قشنگه ...

اقا داشت یادم میرفت ...میدونین چی شده ... نازنین یار باز دوباره خاک بر سر شده ...

جریان یه رادیو ضبط واکمن داره منو ناراحن میکنه ... وای از دست این دله نفهم ...

حالا میگی چیکار کنم ... نمیدونم براچی بعضی وقتا یه چیزایی رو من تاثیر میذاره ...

خودتون میدونین که من چقدر سنگ دلم ... ولی این یکی فرق میکنه ...

فقط دعا کنین که به خیر بگذره ... داداش امیدواره عزیز از همین جا ازت کمک میخوام...

راستی داشت یادم میرفت ...یادم میرفت از سرور و سالار اسیا ...

یه بنده خدایی اومد تو مغازه ... چشش افتاد به پوستر پرسپولیس ...

خواست خود شیرینی کنه و گفت امیدوارم امسال سال خوبی براتون باشه بر خلاف پارسال

منم گفتم اصلا پارسال ساله خوبی برامون نبود ...فقط ۲۴ هفته صدر جدول بودیم....

بیشترین برد و کمترین باخت و ستون تیم ملی هم مال ما بود ... راست میگفت بنده خدا ...

اخه اس تق لا لی هستند و کاریشون نمیشه کرد ... عجیب زرنگن این ابیا...

با ارزوی سالی نیک و سرشار از شادمانی برای پرسپولیس عزیز همراه با قهرمانی ...

اینم تقدیم به هرچی سرخدله ...

شاد باشید و شاکر...

در پناه افریننده ی نازنین یار...

التماس دعا ...