سال نو و نوروز باستانی اریایی بر همتون خجسته باد ...

امیدوارم دلتون بی غم لبتون خندون سرتون سبز و سینه هاتون مالامال از مهربونی

باشه و هیچ غم و غصه ای به دلتون راه پیدا نکنه ...

میخواستم یه طورایی این اپو شروع کنم که لااقل پایان خوبی داشته باشه ولی...

مامانت بهت گفته که همسایه بغلیتون بچش بیچاره سر شبی سوخت و بردنش

بیمارستان ...  یا فهمیدی که از سرکوچه داره صدای قران میاد ...

طفلکی دوستم سعید میگن باباشو از دست داده ...خدا بیامرزدش ...  

اینم شنیدی که میترا خانم زن محمود اقا دو شبه خونه زندگی و بچه هاشو

ول کرده رفته خونه ی باباش ... صداشون موقع دعوا میومد و میگفت به شوهرش

اینم بچه هات و ... تازه من شنیدم که دیگه هم برنمی گرده ...

حیوونی بچه کوچیکش ... اونو کی میخواد شیرش بده و ترو خشکش کنه ...

بگذریم ...

ایا میتونی یه زحمت به خودت بدی و بری ببینی که این حرفا تا چقدش راسته...؟

اگه راست بودن چی ...

ایا کسی هست موقع سال تحویل در خونه ی این فلک زده هارو به صدا در بیاره ؟؟؟

خوبم میدونیم که کمتر کسی پیدا میشه از این کارا بکنه ...

خیلی ها هم هستند که در وقت شادما نی عزیزانشونو از دست میدن یا دادن ...

حتی هستند کسانی که از فقر زیاد حتی توان خرید یه جعبه شیرینی رو هم ندارن

اون وقت ما ناشکری لقتمون میزنه و .... واویلا ...

بیایم و برای  این بیچاره ها که همشون تعیین شده برای  این امتحان الهی هستند

از افرینندشون طلب مغفرت و امرزش کنیم ...

دعا کنیم خدا از این تنهایی درشون بیاره ... برخی حرفامو کسایی میدونند که

شاید مزه ی تلخ این دردو چشیدن و یا با این شکل زندگی ها اشنایی دارن ...

قبول کنیم که تنهایی و بی کسی سخته ... خیلی خیلی هم سخته ...

خوب حالا همگی بیایم و لبخندی بزنیم و خدامونو شکر کنیم که تنمون سالمه و

تونستیم دم صبحی پاشیم و سال جدید و جشن بگیریم ...

امیدوارم سال خوب و نیکویی در انتظار هممون باشه و خدا رو هم هیچگاه از ذهن

و خاطرمون دور نکنیم که چوب خدا بد جوری بی صداست ...

اقا ما هم خیر سرمون دیشب خواستیم بیدار بمونیم و سال جدیدو به فال نیک

بگیریم ولی چیزی هم نخوابیدم تا پاشدم دیدم ساعت از نه صبحم گذشته و کسی

خونمون نیست ... با خودم گفتم خاک بر سرت با این برنامه ریزیت ...  

حالا باید یک سال تو کف  بمونیم تا ببینیم بعدش چی میشه ...

من هم تو این چند روزه بد جوری حالم گرفته ...

اخه این دم عیدی من یکی از بهترین دوستامو به خاطر سهل انگاری خودم از دست

دادم و نمیخواد ادامه ی رابطه بدیم ...

میدونم تقصیر من بوده ولی اینو بدونه که جز طرح نقش یه لبخند رو لباش به چیز

دیگه ای فکر نمیکردم ... با یه اس ام اس نابجا زدم همه رو خراب کردم ...

بد جوری طرف اب روغن قاطی کرده ... درست بشو هم نیست ...

ولی تو این مدت خیلی چیزا ازش یاد گرفتم ... خیلی از تنهایی هامو پوشوند و

درکم کرد ولی منه نمک نشناس زدم نمکدونم شکستم ...

این سال جدید که اولش برام خوش یمن نبود تا اخرشو خدا به خیر کنه ...

خودشم میدونه که من اصلا دوست ندارم در هیچ شرایطی کسیو از خودم برنجونم

ولی یه بار هم پیش اومد ...

از من یه پلقی بزرگتره و من هم به همین دلمو خوش کردم که امیدوارم به بزرگیه

خودش منو ببخشه و ازم زنجیده خاطر نباشه ...

و  دوباره دوستیهامون از سر گرفته بشه ... بگید ایشالله خسیسااااااااااااااا...

ولی اگرم صلاح ندونست و نخواست من هیچگاه خوبیهاشو فراموش نمیکنم خیلی

از شادیهای کنونی مو مدیون اونم  ... اینو بدون تعارف گفتم ...

خیلی خیلی هم برام مهمه ... و میدونم با اینکه دعوتشم نکنم میاد به وبم سری

بزنه و من از همین جا ارزش بابت همه خوبیهاش تشکر میکنم ...

اخه اون بعد از مادرم تنها فرشته ی زمینی من بود ولی خودش نیدونست ...

خوب بچه ها شرمنده اگه کمی احساس خوبی از برخی حرفام بهتون دست نداد

ولی واقعیت زندگی خیلی از ماها همیناست ...

امیدوارم خداوند بی همتا مارو از خر شیطون بیاره پایین تا بیشتر شاکر این همه

نعمتاش باشیم ... ولی کو کسی که اینارو بفهمه ...کمی به خودمون بیایم ...

بازم این نوروز اریایی رو به همتون شاد باش میگم و از خدا میخوام همتونو به

قشنگترین ارزوهاتون برسونه ... ان شاالله ...

در پناه افریننده ی نازنین یار...