دیدیم این چند وقته با این اپای مورد دار بعضی ها زیاد دل خوشی از ما

ندارند ... به بعضی ها حق میدم ولی ...

حتما اشکال از ما بوده دیگه ... بااااااااااااااااشه ...

من هم تصمیم گرفتم این اپو اختصاص بدم به چند عکس ناااااااااااااااز و

ابیات باحال تا از دل بعضی ها خیلی چیزا در بیاد ... اوکی ...

منو به خاطر بعضی از تند روی هام ببخشید ... ولی..... بگذریم ...

تقدیم به اونایی که خیلی باحالند از جمله نازنین یار... 

دیدم اورا دیدم او را ای دریغ

در نگاهش اشنایی مرده بود

در ته چشمان درد انگیز او

شعله ی عشق و هوس افسرده بود... 

در مسجد اگر چه با نیاز امده ایم 

حقا که نه از بهر نماز امده ایم

زین جا روزی سجاده ای دزدیدیم

ان کهنه شدست باز... باز امده ایم ...

هر نفس می رسد از سینه ام این ناله به گوش

که در این خانه دلی هست به هیچش مفروش

چون به هیچش نفروشم ؟  که به هیچش نخرند  

هر که بار غم یاری نکشیده است به دوش ...

چند روزی است که تنها به تو می اندیشم 

از خودم غافلم اما به تو می اندیشم 

شب که مهتاب در ایینه ی من می رقصد 

می نشینم به تماشا به تو می اندیشم ...

ان که از چشم تو انداخت مرا بی تقصیر 

چشم دارم به همین درد گرفتار شود ..

اری...

ساده باشیم سادگی زیباست ...

کوچیک شما نازنین یار... 

یا حق...